λίγο πριν τον προορισμό!

Όλα θέμα κακιάς στιγμής!Είναι φανταστικό πως μέσα σε ένα λεπτό μπορεί να συμβεί το μοιραίο και κάθε ωραία εμπειρία να γκρεμιστεί στο δευτερόλεπτο.Όλα ήταν καλά,το ταξίδι πήγαινε υπέροχα,η διαδρομή με το ποδήλατο από παλαιά οδό είναι πραγματικά μοναδική,αλλά επειδή ζούμε στην Ελλάδα-το στοιχείο του κινδύνου παραμένει υψηλό.

Σε λίγα χιλιόμετρα ανηφόρας θα φτάναμε στον προορισμό μας και θα κατασκηνώναμε το βράδυ,ίσως και το επόμενο.Η μοίρα,όμως,τα θέλησε διαφορετικά.Ένας ποδηλάτης-φίλος μας έπεσε και σύρθηκε στην άσφαλτο,από προσωπικά του λάθη και φοβούμενος τον οδηγό πίσω του με το αγροτικό του αυτοκίνητο,που προσπαθούσε να κάνει προσπέραση.Μάταια καλούσαμε για ασθενοφόρο,εξυπηρετούσε τις ανάγκες σε άλλη πόλη.Ευτυχώς,ο οδηγός μας μετέφερε στο πλησιέστερο Κέντρο Υγείας για τις πρώτες βοήθειες και μετά από μια ώρα σε διακομιδή του ποδηλάτη σε μεγάλο νοσοκομείο της επαρχίας για ράμματα,ακτινολογικές και αιματολογικές εξετάσεις.

Δεν αναφέρουμε τον τόπο προορισμού,μόλις αναρρώσει ο φίλος,το ταξίδι θα πραγματοποιηθεί,έτσι όπως έπρεπε να είχε γίνει,δημοσιεύοντας τότε πλήρες φωτογραφικό υλικό και κείμενα.

Ξεκινήσαμε το ταξίδι,αρκετά ενθουσιασμένοι,παραλείποντας,όμως,αρκετά από τα παρακάτω στοιχεία που θα βοηθούσαν σε οποιαδήποτε κακοτυχία όπως:

α.χρήσιμα τηλέφωνα π.χ Αστυνομικό Τμήμα,Κέντρου Υγείας κ.α
β.χάρτες της περιοχής (συνήθως στο διαδίκτυο υπάρχουν πολλές ανακριβής πληροφορίες,χρειάζεται προσοχή!)
γ.καλό έλεγχο για την κατάσταση του ποδηλάτου
δ.να έχουμε μαζί μας επιπλέον σαμπρέλες και εργαλεία
ε.καλό είναι να έχουμε και κράνη,αλλά στην περίπτωση του φίλου μας δε θα έσωζε καμία κατάσταση.

Δυστυχώς,στη χώρα μας αν είσαι τυχερός,ίσως καταφέρεις να ζήσεις,γιατί οι ελλείψεις και η ανοργανωσιά ξεπερνάει κάθε προηγούμενο.
Περαστικά και σύντομα σε νέα ταξίδια!

Κουρσομάουντεν περιπέτεια στο Νότιο Έβρο

Αρχές Δεκέμβρη και ο καιρός στο Ν.Έβρο απλά φτιαγμένος για ποδήλατο! Σε όλη τη χώρα βροχές και αέρας… Εκεί ήλιος και 11 με 17 βαθμούς συνέχεια. Τέλεια. Έκανα περίπου 500Km συνολικά, χωρίς κανένα απρόοπτο. Ούτε λάστιχο. Το ποδήλατο με δυο μπουκαλάκια νερό, τρόμπα, ακρόμπαρα, ανακλαστικά και φώτα (νυχτώνει νωρίς και η ομίχλη είναι από τις πιο πυκνές) ήταν αρκετά βαρύ. Είχα και camelbak αλλά με τον καιρό που είχε, έπινα πολύ λίγο, οπότε ήταν μάλλον υπερβολή.

Στην παλιά εθνική έβγαινα αναγκαστικά κάθε μέρα και έκανα πολλά χιλιόμετρα εκεί. Μια λωρίδα ανά κατεύθυνση και πολλά φορτηγά. Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι από Αλεξανδρούπολη προς Αεροδρόμιο. Μια απόσταση ~5Km όπου εκτελούνται έργα οδοποιίας. Εκεί είναι "Ο θάνατός σου - Η ζωή μου". Περνάς πραγματικά ΞΥΣΤΑ! Έμενα στην Αλεξανδρούπολη και ξεκίναγα πάντα από εκεί. Όλες οι διαδρομές ήταν ασφάλτινες και εύκολες. Αν και είχα GPS χειρός δε το πήρα μαζί μου μιας και με μια ματιά στο google earth μια μέρα πριν και με κάνα δυο σημειώσεις ήμουν OK.

Κουρσομάουντεν περιπέτεια στο Νότιο Έβρο

Κείμενα και φωτογραφίες από RaiseO

ένας σαν όλους!

Κρυμμένες απρόσμενες δυνάμεις αδημονούν,στα όνειρα.
Έρχονται κάθε βράδυ,ένα προς ένα.

Απροσπέλαστη διαδικασία.Απροσπέλαστη διέξοδος.
Ανοίγει την πόρτα και ως δια μαγείας στέκει εκεί και σε περιμένει το προσωπείο του μέσου αστού.
Παρατεταμένη και πολυήμερη διάρκεια αναμονής.
Ψυχικές και σωματικές δοκιμασίες δρουν με ατσάλινη πυγμή και αποφεύγουν κάθε προσπάθεια επικοινωνίας με τον καθρέφτη τους.
Το πρόσωπο που ίσως αντικρίσει...
Μετάλλαξη,αλλοίωση,ένας από όλους,ένας σαν όλους!
Το πρόσωπο που ίσως δεν αντικρίσει...
Ανατροπή σχεδίου,καλπασμός προς το διαφορετικό
αρκεί να κρατήσει........

Τελευταίο Critical mass του Καλοκαιριού

Σχετικά πολυπληθής ποδηλατοπαρέα για αρχές Αυγούστου!Τουλάχιστον 2 ώρες πετάλι.

Η διαδρομή που ακολουθήθηκε ήταν λίγο μεγάλη για πορεία του Critical:Σύνταγμα,Θησείο,Καλλιθέα,Νέα Σμύρνη,Φάληρο και ξανά πίσω.......











Φωτογραφίες από Geoofy

Tweed Run

Η Tweed Run είναι μια ομάδα φίλων του ποδηλάτου από το κέντρο του Λονδίνου,όπου οι ποδηλάτες πρέπει να ντυθούν με την παραδοσιακή βρετανική ενδυμασία ποδηλασίας,κυρίως tweed(που σημαίνει χοντρή,σκληρή φόδρα) σε στυλ κοστουμιού.Κάθε ποδήλατο είναι αποδεκτό για το Tweed Run,αλλά ενθαρρύνονται κυρίως τα κλασικά vintage ποδήλατα.Κάθε προσπάθεια για να αναβιώσουν το πνεύμα μιας περασμένης εποχής είναι ευπρόσδεκτο.



Η πρώτη Tweed Run πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο στις 24 Ιανουαρίου 2009,ενώ
το δεύτερο πραγματοποιήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Το παράδειγμα ακολούθησαν και άλλες πόλεις όπως στο Σαν Φρανσίσκο, Βοστόνη, Σικάγο, Φιλαδέλφεια, το Τορόντο, το Παρίσι, το Σίδνεϊ, το Τόκιο κ।λ.π

The Tweed Run

Διαδυκτιακή Έρευνα από Geoofy

Εμπόριο και λεφτά πάνω απ' όλα.......!!

Διαδυκτιακή έρευνα από Geoofy

Frank van Rijn- a Global cyclist

Ταξιδεύοντας με το ποδήλατο και γράφοντας βιβλία,σχεδόν σε όλο τον κόσμο.....





Διαδικτυακή έρευνα από Ptah Khnemou

..Εδώ ο κόσμος καίγεται και ο Ιησούς χτενίζεται..

Ελεύθερη κατασκήνωση στο Σύνταγμα 26.06.2010







Κάπου κοντά το κέφι είναι πιο αναμμένο.....











Φωτογραφίες από Curious_Ape009

Εγκεφαλικά ''ανεγκέφαλοι'' οδηγοί αυτοκινήτου

Διαδικτυακή έρευνα από Ptah Khnemou

Ευλογία εκ Ουρανίων!!

Κάπου στο Χαλάνδρι!!







Φωτογραφίες από Geoofy

"αενάως Κινούμενος"

Γιάννης Κούρος:''To φαινόμενο"

Πρόσφατο άρθρο στο Βήμα

Το "μήνυμα" του Γιάννη Κούρου

«Ενας αγώνας σε στέλνει πίσω στη ζωή σου. Σε κάνει σεναριογράφο. Οραματίζεσαι, φτιάχνεις την πλοκή, φαντάζεσαι διάφορα πράγματα, τι θα κάνεις αύριο. Είναι ένας αέναος σχεδιασμός. Σε κρατάει σε εγρήγορση»
«Οταν κερδίζεις, δεν πανηγυρίζεις,από τη μία είσαι πολύ ταλαιπωρημένος και από την άλλη είσαι διαφορετικός. Οι δρομείς πολύ μεγάλων αποστάσεων δεν έχουν την έπαρση εκείνων που είναι γρήγοροι, έχουν αλτικότητα ή δύναμη. Αποκτούν άλλη ιδιοσυγκρασία, χαμηλών τόνων, που δεν τους επιτρέπει να πανηγυρίσουν στο τέλος».

Δήλωση κινητών : Άλλο ένα ξεβράκωμα !

Η εποχή που ζούμε, όπως όλοι γνωρίζουμε και έχουμε διαπιστώσει μέσω οδυνηρών εμπειριών, βρίθει παραλογισμού και ανοησίας.Χαρακτηριστικό παράδειγμα των ανωτέρω είναι και η πρόσφατη κυβερνητική εντολή για τη δήλωση/φακέλωμα των κινητών τηλεφώνων.Άλλο ένα μέσο ελέγχου/κοπαδοποίησης των μαζών. Άλλο ένα κοινωνικό ξεβράκωμα στο οποίο μας εξωθεί το μεταλλαγμένο, προκλητικό, εχθρικό προς τον πολίτη μηχανικό τερατούργημα που ονομάζεται ελληνικό κράτος, με την ευγενική χορηγία του μεγάλου κλουβιού της λεωφόρου Αλεξάνδρας. Λες και οι (χαρακτηριζόμενοι απο εκπροσώπους της εξουσίας ως) τρομοκράτες, ή αναρχικοί, ή αντεξουσιαστές,δε μπορούν να βρούν κάποιον άλλο τρόπο για να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους.

...Και έτσι, για άλλη μια φορά στο όνομα της υπέρτατης αξίας που λέγεται "ασφάλεια του πολίτη" (εννοείται πως σαρκάζω),καλούμαστε όλοι να εγγραφούμε στη μεγάλη, χαρούμενη λίστα των νομοταγών και των αθώων, ανακουφισμένοι που επιτέλους διαχωρίσαμε τη θέση μας απο τα βδελυρά σκουλήκια που υπονομεύουν τη δομή και την υπόσταση της μεγάλης, χαρούμενης, δημοκρατικής οικογένειας που αποκαλούμε πατρίδα (και συνεχίζω να σαρκάζω).

ΠΡΟΣΟΧΗ ! Τα μηνύματα των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας γίνονται όλο και πιο συχνά, και όλο και πιο απειλητικά όσο πλησιάζει η λήξη της προθεσμίας για τη δήλωση των κινητών, στο τέλος Ιουλίου του 2010. Στην αρχή, πρίν απο 2-3 μήνες, ήταν κάπως έτσι : "Σας ενημερώνουμε οτι η προθεσμία για τη δήλωση του κινητού σας είναι μέχρι...".

Τώρα, μέσα Ιουλίου ήδη, έχουν κοπεί οι πολλές ευγένειες, όπως και ο πληθυντικός. "Αν δε δηλώσεις το κινητό σου,στο κόβουμε" μας προειδοποιούν γλαφυρά, κόβοντάς μας τα ήπατα απο το φόβο και την ανησυχία μήπως ξεμείνουμε καμιά μέρα χωρίς αυτό το τόσο απαραίτητο για τη ζωή μας αξεσουάρ !

Άρθρα για τις βλαβερές επιπτώσεις των κινητών στους νέους

Αθάνατη ελληνική πραγματικότητα ! Βλέπω μπροστά στα μάτια μου τη στιγμή που τα αρματωμένα παλικαράκια που εκπροσωπούν το κράτος στους δρόμους της Αθήνας, κατακλύζοντας τα πεζοδρόμια των Εξαρχείων σαν τα κορίτσια της Συγγρού, θα αλλάξουν το γνωστό τους ποιηματάκι απο "Δείξε μου ταυτότητα και άνοιξε την τσάντα σου" (στην πιο ευγενική του εκδοχή) σε "Ταυτότητα, κινητό, τσάντα, μεταβολή, ξεκούμπωμα και σκύψιμο". Άντε, με τις υγείες μας...

("Έλα ! Κέντρο ! Μ'ακούς ? Μας έχει μείνει κανένα γάντι στην αποθήκη, ή τα ξοδέψαμε όλα ?")

Άρθρο για τη δήλωση των κινητών


Κείμενο και φωτογραφίες από Curious_Ape009

Ποδηλατόδρομος Λεμεσού

Είχα ακούσει τόσο πολλά για τον ποδηλατόδρομο στον παραλιακό δρόμο Λεμεσού,από ανθρώπους που δεν κάνουν ποδήλατο.Όταν λοιπόν,πήγα το Μάιο στην Κύπρο,πήρα το ποδηλατάκι μου και έκανα μερικές βόλτες προς τουριστική μεριά.Αρχικά,αν δε μένεις στην τουριστική περιοχή ή προς το παλιό λιμάνι,πρέπει να φτάσεις ως εκεί.Δηλαδή να κινηθείς ,όπως παλιά,ανάμεσα από ντόπιους οδηγούς (βλέπε Έλληνες οδηγούς).Eντάξει,για όσους ζουν στην Ελληνική επικράτεια,είναι εύκολα τα πράγματα.

Ο ποδηλατόδρομος ξεκινάει από το παλιό λιμάνι και τελειώνει στην περιοχή της αρχαίας Αμαθούντας.Έτσι,νόμιζα κι εγώ.Ξεκίνησα λοιπόν από το λιμάνι,που υπάρχει μία μισοσβησμένη λωρίδα για περίπου 1,5km.Κατόπιν και για 3,5km,υπάρχει κανονικός ποδηλατόδρομος με σήμανση και τοιχάκι να τον χωρίζει από το δρόμο(λόγω κουλτούρας, ποδηλατόδρομος=πάρκινγκ).

Καθώς έχεις χαλαρώσει,διαπιστώνεις ότι ο ποδηλατόδρομος εξαφανίζεται…Συνεχίζω πάνω κάτω πεζοδρόμια,ευτυχώς μεγάλα, και μετά από 3km ,ξανά ποδηλατόδρομος ,ο οποίος τελειώνει μετά από 3km στην περιοχή της Αμαθούντας.

Από εκεί αρχίζει ένα μονοπάτι υπερυψομένο ξύλινο(!)το οποίο καταλήγει σε κανονικό μονοπάτι. Με λίγα λόγια αυτό είναι το έργο.Ελπίζω να συνεχίσουν αυτό που ξεκίνησε και να μην μείνει ένα έργο που θα εξυπηρετεί μόνο τους τουρίστες που θέλουν να πάνε στο περίπτερο.

Γιατί ουσιαστικά αυτό διαπίστωσα.Δηλαδή αν συνέχιζε προς Κούριο και από δυο τρία σημεία έφευγε προς Μακεδονίας, Γερμασόγια,θα έδινε την ευκαιρία και σε ανθρώπους που δεν μένουν παραλία,να ξεκινήσουν να χρησιμοποιούν ποδήλατο μιας και αστική συγκοινωνία δεν υπάρχει.Ή μάλλον υπάρχει ,όσο υπάρχει και ποδηλατόδρομος…

Kείμενο και Φωτογραφίες από Geoofy

Συμβιωτική σχέση

Πίνεις,χάνεσαι,το παλεύεις ξανά και ξανά

Εξωτερίκευση του συναισθήματος,τόσο σημαντική και αξιοζήλευτη ικανότητα.
Χαρά και θλίψη σε μια μόνιμη απηνής μάχη.Η δυνατότητα της έκφρασης,της επιλογής ή έστω της κυριαρχίας,χρόνια τώρα λησμονούν την ηλικία της αθωότητας.
Ίσως,το μητρικό χάδι συνέβαλλε με θετικό αποδέκτη.Μόνο για λίγο.
Στιγμή που χάθηκε στο μέλλον.
Το παρελθόν προσπέρασε ατάραχο.Μέρες μόνιμης αδυσώπητης μάχης δεν αφήνουν το παρόν να αναπνεύσει από λάθη ή παραλείψεις.

Πίνεις,χάνεσαι,το παλεύεις ξανά και ξανά.

Για τη συνέπεια του εσωτερικού περιεχομένου κατεβλήθη κάθε προσπάθεια?
Μόνος επεξεργάζεται Μόνος.Όλοι εμείς μετατρέπεται σε όλοι Εγώ.
Το μυαλό ορίζει ετερόκλητες,εγωκεντρικές ασφαλιστικές βαθμίδες.Τα Μεγάλα Μυαλά αρκούνται στην προτροπή της χημείας.

Πίνεις,χάνεσαι,το παλεύεις ξανά και ξανά.

Η ανάγκη της αναπνοής λοξοδρομεί στους διαδρόμους του εντέρου.
Εκεί,στη μαύρη απόχρωση του συκωτιού συναντάς γνωστούς και αγνώστους.

Παρεκκλίνεις για κάποια στιγμή.
Στην παλινδρόμηση της πτώσης συναντάς τον Εαυτό σου.Είσαι επαρκής.....

Πίνεις,χάνεσαι,το παλεύεις ξανά και ξανά.

Στα μονοπάτια της Δίρφης (Μέρος.3)

Φωτογραφίες από Geoofy

Δούλευε,πλήρωνε,κατανάλωνε,πέθανε.
Στις μέρες που διανύουν οι πολίτες,η μετακίνηση γίνεται αυτόματα στο τέταρτο πεδίο!
Αν πάλι τυγχάνει να γεννηθεί κανείς αυτήν τη στιγμή,ισώς δε γνωρίσει ποτέ τα τρια προηγούμενα επίπεδα,του μείνουν για πάντα άγνωστα.Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία??Αρκεί να καταφέρει να φτάσει η σειρά της!

Σημεία των καιρών

Όλα είναι ρυθμισμένα για το κοινό συμφέρον μας ή για τις τσέπες των λίγων?